Een carrière in porno bouwen? Probeer niet voor iedereen te zijn.
Een van de makkelijkste manieren om in porno te verdwijnen is iedereen proberen aan te spreken.
Mooi gezicht, mooi lichaam, lingerie, wat standaardclips en één veeg verder een andere creator die vrijwel hetzelfde doet. Performers die memorabel worden geven mensen meestal een reden om hen te onthouden, niet alleen wat in de scène gebeurde.
Die reden kan visueel, seksueel, persoonlijk of een vreemde combinatie van alle drie zijn.
Misschien is het sterkste publiek oudere mannen. Misschien jongere volwassen mannen, vrouwen, stellen, queer kijkers of mensen die door één heel specifieke kink geobsedeerd zijn. Misschien is de aantrekkingskracht natuurlijke lichamen, gepolijste glamour, ongemakkelijk amateurrealisme, dominantie, verlegenheid, tattoos, voeten, rollenspel, voyeurisme, leeftijdsverschilfantasie of een tegenstrijdigheid die moeilijk uit te leggen is totdat je het ziet.
Al die publieken tegelijk proberen te bedienen wordt meestal vlakke content die niemand genoeg afkeurt om te onthouden.
Ik zou liever met de persoon beginnen.
Is ze grappig? Heel verlegen? Direct? Lief ogend maar smerig zodra de camera start? Van nature dominant? Sportief? Alternatief? Belachelijk gepolijst? Vrijwel ongestyled? Reageert één soort kijker steeds op haar? Noemt iedereen dezelfde eigenschap of hetzelfde persoonlijkheidstrekje?
Daar begint positionering.
Een niche is geen gevangenis. Het is de eerste duidelijke reden dat iemand je opmerkt.
Als mensen om de persoon geven, kan het aanbod groeien. Het probleem is uitbreiden voordat iemand weet waarom ze überhaupt geïnteresseerd moeten zijn.
Beroemde namen zijn nuttig omdat de positionering duidelijk is
Bonnie Blue is een extreem voorbeeld. Wat iemand ook van haar werk vindt, de naam draagt een heel specifieke verwachting. Ze werd niet memorabel als een net betere versie van generieke creatorcontent. Ze werd een categorie die mensen direct konden omschrijven.
Angela White bouwde een heel andere identiteit rond een lange carrière, herkenbare prestaties en eigen productiewerk. Sasha Grey bouwde een naam die sterk genoeg was om naar boeken, muziek en mainstreamfilm te gaan. Riley Reid en Stoya zijn voorbeelden van performers wier namen buiten scènes bruikbaar werden voor merkproducten.
Niets daarvan betekent ze kopiëren.
Een beroemde performer kopiëren maakt je meestal de goedkopere versie van iemand die het idee al bezit.
De nuttige les is dat de performer uiteindelijk waardevoller kan worden dan de individuele scène.
Publieksmatch moet creatieve beslissingen veranderen
Als je weet wie op iemand reageert en waarom, worden veel keuzes eenvoudiger.
Welke foto’s passen echt bij haar? Welke samenwerkingen versterken de identiteit? Welke verhalen voelen geloofwaardig? Welke kleding, settings of visuele stijl horen in dezelfde wereld? Welke kinks passen echt bij de persona en welke vervagen alleen wat mensen al leuk vinden?
Dit gaat niet over een publiek iemands seksleven laten besturen. Het gaat over begrijpen waarop mensen in het publieke werk reageren.
Als een ouder mannelijk publiek verreweg de kern is, gooi je nuttige informatie weg door te doen alsof het merk voor iedereen is. Als vrouwen onverwacht het sterkste publiek worden, merk dat ook op. Als een performer veel waardevoller is in romantische, ongemakkelijke scènes dan agressieve, stop dan met haar in iemand anders veranderen omdat één categorie populair is.
Daarom interesseren terugkerende performers me meer
Eén shoot geeft vrijwel geen gegevens.
Een paar projecten vertellen veel meer. Misschien is iemand onverwacht grappig. Misschien heeft ze belachelijke chemie met één soort performer. Misschien is juist haar ongemakkelijkheid wat haar geloofwaardig maakt. Misschien blijft een personage onthouden. Misschien vragen kijkers naar haar bij naam.
Nu boeken we niet alleen iemand opnieuw. We leren waarmee ze bekend kan worden.
Dat kan uiteindelijk vertakken naar exclusieve content, abonnementenwerk, verschijningen, privéopdrachten, speeltjes, lingerie, kleding, prints of iets dat niemand aan het begin zag.
Branding hoeft niet nep worden te betekenen. De sterkste versie is meestal een duidelijkere, bewustere versie van iets dat er al was.
Met iemand met echt potentieel is mijn doel niet simpelweg vragen wat de volgende scène betaalt. Het is vragen waarmee ze bekend kan worden, wie het wil en hoe we genoeg continuïteit bouwen om dat antwoord met de tijd sterker te maken.
Ik help veel liever één herkenbare naam bouwen dan dertig inwisselbare mensen één keer te filmen.