Kunnen porno of OnlyFans een echte carrière worden in plaats van alleen clips verkopen?
OnlyFans maakte het ongelooflijk makkelijk om je eigen producent te worden. Het maakte het ook ongelooflijk makkelijk voor duizenden mensen om inwisselbaar te lijken.
Dat verandert de langetermijnvraag. Content maken is één probleem. Iemand worden die mensen onthouden is een ander.
Een abonnementenpagina is in feite een winkel. Een merk ontstaat als mensen de naam herkennen voordat ze het nieuwe product zien. Ze kennen gezicht, persoonlijkheid, visuele stijl, humor, personages of de specifieke wereld die de performer omringt.
Als dat gebeurt, kan de naam waardevoller worden dan één platform.
Sommige performers willen altijd anoniem blijven, maken een tijd content, verdienen wat ze willen en verdwijnen weer. Niets mis mee. Maar iemand die een langere carrière wil heeft meer mogelijkheden als het publiek haar volgt in plaats van alleen een OnlyFans-URL.
Dat kan uiteindelijk leiden tot abonnementencontent, exclusieve uitgaven, samenwerkingen, verschijningen, evenementen, speeltjes, lingerie, kleding, prints, privéopdrachten of heel ander creatief werk. Niet iedereen moet dat allemaal doen. Het gaat erom dat de performer niet meer in één distributiekanaal vastzit.
Daarom vind ik terugkerende samenwerkingen ook interessanter dan voortdurend opnieuw beginnen met een nieuw iemand. Het eerste project leert hoe iemand zich gedraagt, wat de camera opmerkt en welke delen van haar persoonlijkheid op het scherm overleven. Het volgende kan dat bewust ontwikkelen.
Misschien is ze onverwacht grappig. Misschien kan ze echt goed acteren. Misschien voelt een bepaald personage moeiteloos. Misschien reageert een ouder mannelijk publiek veel sterker dan verwacht. Misschien gaan vrouwen haar volgen. Misschien wordt een visueel contrast onderdeel van waarom mensen haar onthouden.
Nu hebben we informatie.
De vraag is niet langer ‘Wat kunnen we volgende week filmen?’ maar ‘Waar kan deze persoon bekend om worden?’
Meer bij het vaste team horen betekent niet onafhankelijkheid opgeven. Voor mij betekent het continuïteit. Niet iedere shoot als vreemden beginnen. De performer krijgt meer creatieve invloed omdat zij de wereld begrijpt en ik begrijp wat ze kan. De projecten kunnen ambitieuzer worden en een artiestenidentiteit kan groeien in plaats van steeds opnieuw worden uitgevonden.
Niemand hoeft met logo, nicheverklaring en vijfjarig bedrijfsplan aan te komen. Dat zou me juist wantrouwig maken dat iemand meer tijd aan zichzelf als merk besteedde dan ontdekken of ze interessant voor de camera is.
Soms wordt het bruikbare merk pas duidelijk nadat het werk begint.
Het doel is niet een nep-persona te produceren. Het is opmerken wat al memorabel is en dat duidelijker maken.