Film voor volwassenen met een verhaal

Veel hiervan begint bij de gewone geest van een man van middelbare leeftijd, inclusief de mijne.

Ouder worden verandert hoe een man wordt gezien veel eerder dan zijn verlangen per se verandert. Aantrekkingskracht, fantasie en nieuwsgierigheid kunnen verrassend hardnekkig blijven, terwijl de seksualiteit van oudere mannen vaak wordt bekeken door een lens van viezigheid, een gevoel van aanspraak of misbruik.

Dat zijn niet dezelfde dingen.

Wat mij interesseert is wat er overblijft als je dwang en dat gevoel van aanspraak weghaalt en alleen fantasie, aantrekkingskracht, schaamte, nieuwsgierigheid en wederzijdse keuze laat staan.

Maar de mannelijke fantasie is maar de helft van het verhaal.

De vrouw aan de andere kant interesseert me net zo veel.

Wat zie je werkelijk als je naar hem kijkt? Wat neem je aan? Wat trekt je aan, wat niet, wat maakt je nieuwsgierig, ongemakkelijk, geamuseerd, opgewonden of volledig onverschillig?

Je bent er niet om te bewijzen dat zijn fantasie klopt. Jouw reactie is onderdeel van het werk, wat die reactie ook is.

Wat gebeurt er als je bewust iets instapt waarin je jezelf normaal misschien nooit had voorgesteld?

Voor mij is dit werk deels fantasie bouwen, deels kunst en deels experiment.

Soms komen de twee perspectieven samen. Soms niet. Soms overleeft de fantasie de werkelijkheid. Soms valt hij volledig uit elkaar. Soms verschijnt er iets dat geen van ons had verwacht.

Dat verschil is waar het interessant begint te worden.

Sommige films worden gemaakt voor mannen die deze privéwereld herkennen. Tegelijk onderzoekt het werk de fantasie zelf, de man die haar draagt en de vrouw die ervoor kiest haar van de andere kant te ontmoeten.

Wat voorspelde het hoofd? Wat ervoer het lichaam werkelijk? Veranderde er iets? Wat bleef precies hetzelfde?

Dat is waarschijnlijk een van de duidelijkste verklaringen voor waarom deze films bestaan.