Fotografie en modelwerk

Persoonlijkheid. Aantrekkingskracht. Geheimen. Ongemak. Zelfvertrouwen. Kwetsbaarheid. Humor. Het verschil tussen hoe iemand zichzelf presenteert en wat er begint te verschijnen wanneer die persoon vergeet dat ze zichzelf probeert te presenteren.

Op de een of andere manier ben ik ook ineens in de vreemde rol van een man van middelbare leeftijd beland, haha. Ik ben niet meer degene die naar de nieuwste clubs gaat of doet alsof hij trends zet, maar ik ben ook nog niet klaar om beige te worden.

Die verandering interesseert me ook. Wat gebeurt er met identiteit, nieuwsgierigheid, zelfvertrouwen, aantrekkingskracht en de manier waarop anderen je zien wanneer je stilletjes een totaal ander hoofdstuk van je leven binnenloopt?

Ik ben behoorlijk privé en verlegen, waarschijnlijk veel rustiger aan de buitenkant dan je zou denken op basis van wat er allemaal in mijn hoofd zit.

Nieuwsgierigheid, grenzen opzoeken en dingen onderzoeken die ik zelf nog niet volledig begrijp sturen tegenwoordig het grootste deel van mijn eigen werk.

Ik ben altijd aangetrokken geweest tot kunstenaars en filmmakers die imperfectie, ongemak en ongemakkelijkheid in het werk laten zitten in plaats van alles glad te strijken. Lars von Trier en het oude Dogma-idee zitten waarschijnlijk ergens achter in mijn hoofd. Niet omdat ik de stijl wil kopiëren, maar omdat ik het basisidee goed vind dat de persoon en het moment belangrijker moeten zijn dan alle techniek eromheen.

Soms is het resultaat een eenvoudig portret. Soms een vreemd idee. Soms iets moois, grappigs, ongemakkelijks, provocerends of moeilijk te categoriseren.

Ik ben absoluut uitgekeken op en min of meer klaar met simpelweg klassieke poses en bekende formules herhalen. Dit hoofdstuk als onafhankelijke kunstenaar moet gaan over onderzoeken, leren, ontdekken, mezelf verrassen, mezelf soms shockeren, fouten maken en kijken waar een idee heen gaat.

Soms onderzoek je iets en denk je daarna: oké, dat was moeilijk, interessant, ik heb iets geleerd. Klaar.

Andere ideeën openen nog tien deuren.

Dat zijn meestal de goede.

Ik gebruik wat het idee dient. Een moderne camera, een oude tweedehands camcorder, een telefoon, een Polaroid, natuurlijk licht of een zorgvuldig verlichte kamer. Techniek telt als het helpt. Het is niet het punt.

Ik werk klein en onafhankelijk, meestal direct met de persoon voor de camera.

De mensen met wie ik het liefst werk zijn niet alleen goed in poseren. Ze brengen iets van zichzelf mee. Ze stellen vragen, doen voorstellen, zijn het soms oneens en veranderen af en toe een idee in iets dat geen van ons had verwacht.

Ze kunnen vreemd, excentriek, verlegen, luid, moedig, onzeker, grappig, oplettend, zorgzaam of een volledige mix daarvan zijn.

Het belangrijkste is dat ze zichzelf zijn.

Ik ben veel meer geïnteresseerd in de persoon onder de gepolijste modelversie dan in het in stand houden van die buitenkant.

Hoge productiekwaliteit hoeft er niet zwaar geproduceerd uit te zien.

Alleen contact opnemen verplicht je niet tot een shoot.

Vertel iets over jezelf, welk soort fotografie je interesseert en waar je woont. Als ik denk dat er een passend project kan zijn, kunnen we concept, locatie, vergoeding of samenwerkingsvoorwaarden, gebruik van de beelden en al het andere relevante bespreken voordat we beslissen of we samenwerken.

Afhankelijk van het project zijn zowel betaalde opdrachten als creatieve samenwerkingen mogelijk.

Bij betaald of in opdracht gemaakt werk worden de voorwaarden vóór de shoot afgesproken.